SCHANDE
27 augustus 2026
Beste vrienden,
Jullie hebben de oproep NIET IN ONZE NAAM ondertekend, die op 13 mei 2025 openbaar werd gemaakt. In amper drie dagen verzamelden we 729 handtekeningen. We moesten de inzameling zelfs stopzetten omdat de toestroom aan steun onze mogelijkheden oversteeg. Het was een indrukwekkend resultaat en een krachtig signaal van het belang van kritische Joodse stemmen in België.
De oproep eindigde als volgt: “Als Joden van België roepen wij onze regering en de Europese politieke verantwoordelijken op om elke vorm van toegeeflijkheid tegenover een criminele staat te beëindigen en sancties op te leggen die in verhouding staan tot de ernst van de gepleegde misdaden.”
Drie maanden later is de vaststelling bitter. In Gaza is de humanitaire situatie nog verder verslechterd. Wat steeds moeilijker anders dan genocide kan worden genoemd, heeft nieuwe niveaus van wreedheid bereikt en mondt vandaag uit in een georganiseerde hongersnood, terwijl honderden vrachtwagens met voedsel en medische hulp aan de grenzen worden tegengehouden. Nadat de Israëlische regering verschillende voorstellen voor een staakt-het-vuren heeft afgewezen, overweegt ze nu openlijk om de Gazastrook opnieuw te bezetten, zogenaamd “om definitief af te rekenen met Hamas”.
In Europa beginnen de standpunten voorzichtig te verschuiven. Duitsland, de op één na grootste wapenleverancier van Israël, heeft zijn leveringen stopgezet. Zonder te wachten op een unaniem standpunt van de Europese Unie zijn verschillende lidstaten de weg van sancties ingeslagen: Ierland, Spanje, Slovenië en Nederland. Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk hebben, samen met Australië en Canada, aangekondigd dat ze de Staat Palestina zullen erkennen tijdens de volgende Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.
Een verlamde Belgische regering
Er komt dus beweging in de zaak… maar niet in België. De huidige lijn van de Arizona-regering is: geen sancties, geen erkenning van de Palestijnse Staat, geen terugroeping van ambassadeurs, niets. Hoewel de publieke opinie hier grotendeels voorstander van is en drie van de vijf meerderheidspartijen duidelijk hebben aangegeven dat ze in die richting willen gaan, gebeurt er niets. Ondanks de toespraak van de Koning op 21 juli, waarin hij de ernstige ontsporingen in Gaza aan de kaak stelde en ze een “schande voor de hele mensheid” noemde. Ondanks de verklaringen die de minister van Buitenlandse Zaken “ten persoonlijke titel” aflegde bij gebrek aan een akkoord binnen de regering. Twee partijen blokkeren elke vooruitgang in België.
Joodse instellingen in ontkenning
De organisaties die zeggen de Joodse gemeenschap in België te vertegenwoordigen – het CCOJB en het Forum – zwijgen ondertussen in alle talen over de Israëlische verantwoordelijkheid voor de humanitaire ramp in Gaza. Niet alleen weigeren ze de minste kritiek te uiten op de Israëlische regering, op 21 juli publiceerden ze bovendien een communiqué waarin ze de toespraak van de Koning bekritiseerden. Ze namen daarbij het narratief van de Israëlische diplomatie over en verweten koning Filip dat hij de Israëlische gijzelaars niet had vermeld, niet had gewezen op de verantwoordelijkheid van Hamas en het zogenaamd “manicheïstische” standpunt van de secretaris-generaal van de VN niet had veroordeeld. Het lot van de Israëlische gijzelaars die door Hamas onder mensonwaardige omstandigheden worden vastgehouden, is zonder enige twijfel hartverscheurend en raakt ons evenzeer als het lijden van de Palestijnse bevolking van Gaza. Maar de feiten zijn wat ze zijn: als nog niet alle gijzelaars zijn vrijgelaten, komt dat doordat Israël op 18 maart het bestand verbrak. De tweede fase van dat akkoord voorzag in hun vrijlating in ruil voor een staakt-het-vuren, iets wat de Israëlische regering tegen elke prijs weigert. Het Forum van de Families van de Gijzelaars in Israël vergist zich daar niet in: gesteund door een groot aantal Israëli’s demonstreren zij elke week tegen de weigering van hun regering om tot een akkoord met Hamas te komen en eisen zij het einde van de oorlog. Op 17 augustus trokken enkele honderdduizenden mensen met deze eisen door de straten van Tel Aviv.
Door de retoriek van de Israëlische regering over te nemen, versterken het CCOJB en het Forum bij de publieke opinie het idee dat Joods zijn betekent dat men de Staat Israël blindelings moet steunen, wat die ook doet. Bovenal verloochenen deze organisaties de waarden van humanisme en universaliteit waaraan wij gehecht zijn. Daarom is het van het grootste belang dat wij, telkens wanneer de gelegenheid zich voordoet, opnieuw duidelijk stellen: NIET IN ONZE NAAM.
Neem deel aan de betoging van 7 september
Op 7 september vindt in Brussel de “Rode Kaart”-betoging plaats, op initiatief van een coalitie van ngo’s en vakbonden. Laten we met velen deelnemen. Breng spandoeken en borden mee om een sterke Joodse aanwezigheid zichtbaar te maken. Laten we tonen dat de Joden van België de gruwelijkheden die momenteel in Gaza plaatsvinden niet steunen. Terwijl in Israël zelf duizenden mensen de straat op gaan om te protesteren tegen de moorddadige waanzin van hun regering, kunnen wij niet zwijgen.
Voor het collectief “Niet in onze naam”:
Georges Bauherz
Sharon Geczynski
Henri Goldman
Anne Herscovici
Jonathan Moskovic
Aurélien Ringelheim
Julie Ringelheim
Simone Susskind
Lara Szyper
Olivia Venet